Skip to main content

եթե խառնենք սևն ու կապույտը ․․․

-արի, միասին խառնենք սևն ու կապույտը։ ի՞նչ կստացվի, մտածե՞նք․․․
-ծովը գիշերում ․․․
-իսկ ի՞նչ եթե նրանք մարդանան
-պե՞տք է քեզ
-ո՞չ
-գուցե ծովը շատ խորը լինի քեզ համար
-չե՞մ կարող լողալ
-կարող ես, բայց միայն ափին
-եթե հեռու գնա՞մ
-կարող ես, բայց լավ միտք չէ, վտանգավոր է
-լողալ գիտեմ, կկարողանամ հետ գալ
-լողալ գիտես, կկարողանաս հետ գալ, ճիշտ ես․․․ բայց ե՞րբ հետ կգաս, կամ ինչպիսի՞ն հետ կգաս և ինչպիսի՞ն կլինի ճանապարհը, գուցե «դու» հետ չգաս, գուցե ծովով լցվի հոգիդ ու ծովից դուրս գալուց հետո էլ հոգումդ երկար ծովի ու գիշերվա պահն ունենաս․․․
-եթե անգամ էդպես, ի՞նչն այն չէ․․․ սիրուն է
-բաց ծով դուրս գալը միշտ էլ հաճելի է, ազատության յուրահատուկ շունչ է տալիս, պահի աննկարագրելի էմոցիա, դու չես զգում մարմինդ և հաճախ չես կառավարում քեզ և ոտքերդ ու ձեռքերդ բնազդաբար են շարժվում, միայն հոգիդ ես զգում և խառն էմոցիաներ, որոնք ևս չես կառավարում, բայց ծովն ամեն պահի կարող է փոթորկվել և դու լայն ժպիտով կարող ես ալիքների տակն անցնել։ վախճանդ, իհարկե, երջանիկ կլինի, բայց, մի վատ լուր, կմեռնես․․․
-բայց ծովը կարող է նաև չփոթորկվել այն ժամանակ, երբ ես լողում եմ ու ես երկար կարող եմ լողալ, չէ՞
-այո, բայց այդ ժամանակ էլ կլուսանա և խառնուրդդ սևի ու կապույտի չի լինի, և պատկերդ էլ ամեն դեպքում կփոխվի․․․
-փաստորե՞ն․․․
-փաստորեն, ծովը գեղեցիկ է հանդարտ ժամանակ, երբ դու ափին ես՝ մեղմ ժպիտով, երջանիկ, երբ այն փոթորկվում է, գեղեցիկ է կրկնակի, բայց դու էլ ափին չես, լայն ժպտում ես, երջանիկ ես, բայց կարող ես խեղդվել․․․․․ 
Labels:

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Multiculturalism in the Wider Europe - Reflection on the Current Situation

Authors: Aida Marukyan (AR), Ia Melkadze (GE), Marian Melnyk (UA) IAM team, #challenge1918|2018|2118 Multicultural – Intercultural Difference Seller of beach towels, Italy, 2018. Photo: Melkadze Ia The rapid international migration and the associated socio-economic landscape shifts brought about new realities that need relevant action in the EU member states and the wider neighborhood. In this article, we reflect upon the current situation of multicultural Europe focused on the perceived challenges and their influence on people’s daily lives and the legal framework. The key message that we embrace is that in addition to being multicultural, Europe also needs to be a more intercultural place. For the beginning, let us inquire the difference between the terms “Multicultural” and “Intercultural” society. “ Multicultural refers to a society that contains several cultural or ethnic groups. People live alongside one another, but each cultural group does not necessarily ...
Post a Comment
Read more

Ինչու՞ ենք մենք վախենում դաշտանից

Դաշտան․․․ երբևէ լսե՞լ եք էս բառը՝ դասընթացներից, բժշկական հաղորդումներից դուրս՝ առօրյայում, կամ ինչքա՞ն հաճախ եք ինքներդ օգտագործել դաշտան բառը, իսկ, «հիվանդացել եմ», «մեջքս բացվել ա», «մորքուրս ա էկել/զանգել», «գործերս սկսել են», սրա՞նք:  Կանանց մեծամասնությունը դաշտան տեսնում ու դրա հետ առնչվում ա գրեթե ամեն ամիս, և, ընդհանրապես, դաշտանային ցիկլը կնոջ վերարտադրողականության կարևորագույն մասն ա, ինչի մասին մենք պիտի հնարավորինս շատ տեղեկություն ունենանք ու դեռ դպրոցական տարիքից, երբ հասունացման շրջանը նոր պիտի սկսվի: Չնայած սրա այսչափ կարևոր լինելուն, մեզ հետ գրեթե երբեք չեն խոսում դաշտանի ու սեռահասունացման մասին: Օրինակ դպրոցում, հիշու՞մ եք ձեր կենսաբանության դասագրքերի այն էջերը, որտեղ մարդու սեռահասունացման մասին մի քանի բան կար գրված: Շատերիդ գրքերում էջերը երևի պատռված են եղել, կամ ինչ-որ խզբզանքներով փակված են եղել սեռական օրգանների նկարները, ու գուցե շատերդ ամոթից չեք էլ կարդացել գրվածը, թերթել, անցել եք առաջ: Իսկ ձեր ուսուցիչներին այդ դասերի օրերին հիշու՞մ եք: Էնպես ...
Post a Comment
Read more

սպառված լինելու, թուլության ու դատարկության մասին

վերջին անգամ չեմ հիշում երբ էի թուղթը բացել հենց բլոգ գրելու համար, մանավանդ որ էմոցիաներիցս պիտի խոսեմ։ էս երևի բաց լինելու ու էմոցիաներիցս հատուկ խոսելու որոշմանս պրակտիկ արտահայտումներիցս մեկն ա, չգիտեմ․․․  կյանքիս էս փուլում սպառվածը լավագույն բառն ա, որ նկարագրում ա ինձ․ էմոցիոնալ, ֆիզիկական, աշխատանքային ու միջանձնային հարաբերությունների մակարդակներում ես սպառված եմ։   ներսումս բառեր չկան, որ ուզում եմ ասել․ էս միտքը/զգացողությունը ամենաշատն եմ ունենում վերջերս։ մտածում էի երևի դատարկված եմ, ինչ-որ դատարկ շրջան ա մոտս, բայց չէ դատարկ լինելը ավելի կարիքս ա էս պահին, քան էն ինչ ունեմ։ ես անընդհատ ինչ-որ շփումների մեջ եմ, օրվա ու շաբաթվա մեծ մասը ես մարդկանց հետ եմ շփվում, շատ մարդկանց, անընդհատ խոսում եմ, լսում եմ, ասում եմ, օրվա վերջում էլ մեսինջերս եմ ստիպված բացում, որովհետև անընդհատ եկող ծնգոցը, մարդկանց նեղացած նամակները ավելի տհաճ են, քան շատ նամակներին պատասխանելը։ տպավորություն ունեմ, որ մարդիկ անընդհատ շփվելու ակնկալիք ունեն ինձնից․ ընտանիք, ընկերներ, ծանոթնե...
Post a Comment
Read more